اول سلام خیلی خوشحالم که باز برگشتم به همون دنیایی که قبل از عاشقیم داشتم. یعنی همون سحر آتیش پاره و شیطون.

راستی دوستای خوبم ۲۱ بهمن قراره ازدواج کنم و با همسرم برم فرداش راهپیمایی

این روزا خیلی خوشحالم دیگه سحر تنها و داغون نیستم آخه بهترین دنیا رو دارم یعنی .......

خدایا واسه همه مهربونیات ازت ممنونم

سلام خوبی دوست من؟

امروز میخوام یه شعر خیلی ناناز واستون بزارم !!! که یکی از بهترین دوستام  واسم فرستاده من که خیلی خوشم اومده امیدوارم تو هم خوشت بیاد عزیزم.

 من اسیر درد و غمی هستم که پایان ندارد
به یارم گفتم اسیر عشق اویم
اما....اما چه فایده که حتی اشک مرا به سخره گرفت و رفت
داغ دلم از آن روز گرفت وجودم را
که هر که آمد بگو عاشقمو با دلش بازی بکن
شاید داغ دلت آرام گیرد
یا آنکه میشکنی دلش را روزی جرئت انتقام از تو گیرد
تا درد شکستت با مرگت در جهان بی رحم پایان گیرد

کاش گذر زمان در دست من بود تا لحظه های با تو بودن را آنقدر

 طولانی میکردم که دیگر برای بی تو بودن وقتی باقی نمی ماند ...

درباره خودم: اشکی که بی صداست , پشتی که بی پناست , دستی که بسته است , پائی که خسته است , دل را که عاشق است ,حرفی که صادق است , شعری که بی بهاست , شرمی که آشناست , این دارائی من است , ارزانی شما!

تو اين زمونه شده غم براي من لباس تن
فقط يه شمع نيمه جون مونس لحظه هاي من

كاشكي يكي پيدا بشه معني عشق و بدونه
براي اين شكسته دل هميشه عاشق بمونه

مي خوام كه اين پنجره رو به روي ابرا وا كنم
پر بكشم پروانه وار غم و ديگه رها كنم

چه خوبه در كنار تو، تو دشت عشق پا بذارم
اين غم و غصه ي دل و يه گوشه اي جا بذارم

بيا اميد زندگي كه داري بوي تازگي
رمز پريدن و فقط تو مي توني واسم بگي

زير بارون راه نرفتي
          تابفهمي من چي ميگم
                    تو نديدي اون نگاه رو
                              تا بفهمي از كي ميگم.

چشماي اون زير بارون
          سر پناه امن من بود
                    سايه بون دنج پلكاش
                              جاي خوب گم شدن بود

تنها شب مونده و بارون
          همه ي سهم من اين بود
                    تو پرنده بودي من سرو
                              ريشه هام توي زمين بود

اگه اون رو ديده بودي
          با من اين شعر رو مي خوندي
                    رو به شب دادمي كشيدي
                              نازنين ! چرا نموندي ؟

حالا زير چتر بارون
          بي تو خيس خيس خيسم
                    زير رگبار گلايه
                              دارم از تو مي نويسم

تنها شب مونده و بارون
          همه ي سهم من اين بود
                    تو پرنده بودي من سرو
                              ريشه هام توي زمين بود

سلام دوستای خوبم. امروز اومدم که بگم واسم دعا کنین به خدا   داغونم  کاش یکی منو میفهمید ُ چشمای خیسمو میدید و باورم میکرد!

           دیگه نمیدونم چی بگم

گله دارم زخدا, دیر تو را داد بمن
سالهابود که دل مرده و بیگانه بعشق
جغد تنهائی ببام دل من مهمان بود
نه بهاری نه گلی, نه نسیمی, نه مرا فاخته ای
نه مرا زمزمه ی جوی و نه آواز سحر
نه دلی بود دراین سینه
نه معشوقی و دلباخته ای
سینه ام یخ زده بود
همچو سردابه ی مدفون در اعماق سکوت
نه مرا ساغر و پیمانه, نه مینائی و می
حسرتی بود مرا زامدن پیک اجل
لیکن او نیز مرا یاد نکرد
گله دارم, زخدا دیر ترا داد بمن
من خزانم تو بهار, بیقرارم تو قرار
تو نسیمی که بهمراه سحر آمده ای
تا شب تیره زمن دور کنی
تو چو خورشیدی و از پشت دل ابر سیاه
آمدی تا شب تاریک دلم را به دمی روز کنی
بزدائی تو ز آئینه ی دل گرد ملال
نفس زندگی بر من بدمی
تو برایم چو دم عیسائی
گله دارم زخدا, دیر تو را داد بمن

کجایی که ببینی من هنوزم  دارم تو حسرت چشات میسوزم .

روز و شب دنبال یه راه چارم که بازم پامو تو قلب بزارم .

همش کلافه ام و تو فکر اینم که هر جــــــــــوری شده تورو ببینم

ببینم که بهت بگم ببخشـید دلم حرف تورو هیچ وقت نفهمید ..!

..

 بهم می گن : " تو خدایِ اخلاقی.."

راست می گن..!!

اخلاقِ خوبی ندارم

اما این اخلاقِ منه؟!

من اگه حتی تو دلم یه تصمیمی بگیرم..

امکان نداره بهش عمل نکنم؟

.

.

کی میدونه تو دلم همین الانِ الان چه تصمیمی گرفتم؟؟

.هوم؟.

گر تو درد عاشقي مي کشيدي

تو هم زهر جدايي را به تلخي مي چشيدي

تو هم چون من به مرگ ارزوها مي رسيدي

پشيمون مي شدي از اينکه عشق رو افريدي...

دلم از خيلي روزا با کسي نيست

تو دلم فرياد و فرياد رسي نيست

شدم اون هرز گياهي که گلا

پرپر دستهاي خار و خسي نيست

ديگه دل با کسي نيست 

ديگه فرياد رسي نيست

آسمون ابري شده ديگه خار و خسي نيست

ای اشک

چرا در چشمان من خانه کرده ئي؟

چرا چرا زتو ميپرسم اي اشک

آيا عاشق  هستي ؟

ميگوئي نه

آيا به دل رنجي داري ؟

ميگوئي نه صبر پناهم است

آيا عيبي داري ؟

ميگوئي نه بي عيب خدا هست

پس چرا هميشه مانند قطرهء باران از چشمانم سرازير ميشوي

آه کشيده گفت

ترس از همه چيز دنيا دارم و بس

تاحالا دلتو شکوندن؟

تا حال يکي که خيلي دوسش داري بهت گفته دوست ندارم؟

تا حالا يکي که براش ميميري بهت گفته تو بدردم نمي خوري؟

تا حالا يکي که به خاطرش حاضري از همه زندگيت بگذري بهت گفته تو ديوونه اي؟

اگه بهت بگه چيکار مي کني؟

من که ديوونه مي شم!!

و بهش مي گم:

((عشق تو منو ديوونه کرد....))

حرومت باشه این دنیا تو که از درد من شادی

تو که روز جدایمون تموم شهر رو گل دادی

تو که از شوق مرگ من لباس سرخ پوشیدی

کنارم سالها بودی ولی منو هرگز نفهمیدی

حرومت باشه این دنیا تو که خون منو خوردی

تو که اشک منو هدیه واسه یار خودت بردی

تو که هروز میگفتی کنارم تا ابد هستی

خودت رو قاب عکس من یه روبان سیاه بستی

یکی با گریه و هق هق چشاشو خیس و تر میکرد

یکی شبهاشو با یاد تو و عشق تو سحر میکرد

یکی بی همدمو تنها شبا تا صبح میبارید

یکی هم مثل تو هرشب بدون غصه میخوابید

حرومت باشه اون شبها که پای تو سحر میشد

تو غرق خنده اما من وجودم دربدر میشد

 عشق گفتم:تا تورو دارم تنها نيستم منو تنها گذاشت و رفت...

به احساس گفتم: تا تورو دارم تنها نيستم منو تنها گذاشت و رفت...

به وفا گفتم:تا تورو دارم تنها نيستم اونم منو تنها گذاشت و رفت...

ولي وقتي به تنهايي گفتم:تا تورو دارم تنها نيستم موندو هم دم و مونسم شد 

سلام دوستای گل خودم چند روز آپ نشدم ولی باز اومدم

 مگه سحر دلش میاد به دوستاش سر نزنه و باهاشون درد دل نکنه

تمام سختي ها و غصه هاي عشق را در گوشم زمزمه كردي ، و مرا عاشق

خودت كردي! اينك من معناي واقعي عشق را از تو ياد گرفته ام و ميخواهم

آن چيزهايي كه به من آموختي را عمل كنم و با عمل كردن با آنها عاشقت

بمانم حتی اگر تنهاییم بزاری

 عکس منو عزیز دلم

تو را دوست ندارم

اما هنگامی که نیستی غمگینم

و به آسمان آبی بالای سرت

و ستاره هایی که تو را می بینند حسادت می کنم

تو را دوست ندارم اما نمی دانم چرا

آنچه می کنی برایم استثنایی است

و بارها از خودم پرسیده ام

چرا آنهایی که دوستشان دارم بیشتر شبیه تو نیستند

آه می دانم که دوستت ندارم

اما دیگران باور نمی کنند

چرا که آشکارا می بینند

نگاهم به دنبال توست.

با من باشی دوست دارم...تنها باشی دوست دارم

اگه بری یه جای دور هرجا باشی دوست دارم...

دوست دارم دیوونه وار...خوب میدونی تنهام نذار ...

رنگ چشاتو دوست دارم...دردودلاتو دوست دارم ....

اگه ازم خسته میشی

خستگی هاتو دوست دارم...

پ.ن:با تو بهارو دوست دارم..لطف خدارو دوست دارم...اگه بگی دوسم داری این روزگارو دوست دارم...

جز تو کی میتونه عزیز من باشه

جز تو کی میتونه تو قلب من جاشه

سلام من دوباره آپ شدم از همه دوستام واسه کمکهاشون مننونم از نظرای خصوصی که واسم گذاشتین و راهنماییم کردین.

درسته گفتم نمیدونم با کی درد و دل کنم ولی وقتی یکی پیدا میشه که به حرفام  گوش کنه نمیدونم از کجا و از کی بهش بگم.

میدونم همه این سختی ها و تنهایی هام بخاطر خودمه اما چیکار کنم که.....

تنهایی درده 

تا تونست منو سوزوند و خودشو تو دل نشوند و

عشق و از چشام نخوندو رفت و پیش من نموند و

میدونست تنهایی درده رفت که دیگه برنگرده

ولی از چشام نخوند که دل منو دیونه کرده

میدونست دلم اسیره ولی رفت

میدونست گریم میگیره ولی رفت

میدونست تنهایی سخته میدونست

میتونست باهام بمونه، نتونست

میدونست دلم شکسته ولی رفت

غم اون تو دل نشسته ولی رفت

میتونست منو بدونه از خودش

پس بگو دوست دارمها چی شدش

میتونست بازم کنارم بمونه

بدونه بی اون میمیرم بدونه

ولی رفت

ای کسانی که مأمور دفن من هستيد

مرا در تابوت سياهی بگذاريدتا همه بدانند سياه بخت بوده ام

دستان مرا باز بگزاريد تا همگان بدانند دست خالی از دنيا رفتم

موهايم را آشفته بگزاريد تا همگان بدانند دست نوازش برسرم کشيده

نشده است

چشمان مرا باز بگزاريد تا همگان بدانند چشم انتظار از دنيارفته ام

بروی قلبم تکه يخی بگذاريد که با اولين طلوع خورشيد آب شود و به

جای مادرم برايم گريه کند

دهانم را باز بگزاريد بدين سان همگان بدانند بزرگتريت فريادم سکوت

بوده است

بر سنگ مزارم بنويسيد

که آشفته دلی بود در اين خلوت خاموش او زاده ی غم بود و ز غم های

جهان گشته فراموش

خیلی زود این کار رو میکنم آخه خسته از دنیا و زمونه ام

کاش می شد رها شد رها،رها از این قفس تنگ تاریک از

دست این آرزوهای کوچک از این همه دغدغه وفکر.

دل تنگم از این ترسیدن ها کاش منم مثل اقاقیا

 وحشی رها وآزاد بودم.

خدایا پس تو کجایی چرا کمکم نمیکنی؟

باز دلشو شکستم باز بهش گفتم نه آخه خدا  تو که میدونی ما بدرد هم نمیخوریم ما برای هم ساخته نشدیم بهش بفهمون که سحر تنهایی رو میخواد به خدا مجبورم . دلم گرفته آخه به کی بگم دردای این دل دیونه رو ؟؟ کیه که بهم نخنده و گوش کنه به حرفام؟؟ کیه که چشمای خیسم رو ببینه و باور کنه که منم احساس دارم!!!! خدایا کمک

غروب شده من اومدم

بازم کنار اسکله

تو نیستی غوغا می کنه

غمی که توی این دله

غم مثل بختک افتاده

روی تن دقیقه هام

به هر طرف رو می کنم

جلوی چشمامی مدام

دلم می خواد گریه کنم

ولی خجالت می کشم

اینجا یه عالمه آدمه

غمو می فهمن از چشم

می دونی از چی دلگیرم؟

از اینکه رفتی بی خبر

از این که بی خداحافظی

بدون من رفتی سفر

چقذ قشنگ حرف می زدی

با دل سر به زیر من

می گفتی که دوسم داری

دیگه شدی اسیر من

این پیشونی نوشت من

عجب حکایتی شده

دل بریدن سخته ولی

این روزا عادتی شده.................

بارون

اون شب زیر نم نم بارون دستت تو دست من بود

گریه میکردی فراون سرت روی شونه من بود

میرفتی که رها شی از من دیگه جداشی

گریه دیگه فایده نداشت رفت و منو تنها گذاشت

اون دیگه رفته، اون دیگه رفته، اون دیگه رفته

عشق من تنهام نزار عشق من ترکم نکن

دیونه تنهام نزار دیونه ترکم نکن

چه کنم با دل خسته همه درها شده بسته

توی این دور رو زمونه چه کنم دلم شکسته

لعنت 

از عاطفه برام نگو چشمای تو پر از نفرته

رهای از چشمای تو به آرزوی حسرته

میگی که دوستم داری و تو دست تو یه خنجره

باید از هم جدا بشیم اینجوری خیلی بهتره

روزای بین منو تو چه تند و تلخ و سرد گذشت

لعنت به دست سرنوشت نفرین به اسم سرگذشت

اما هنوز دوستت دارم

شب و روز پیش منی

تو هنوز پیش منی

D.D.D.D.D

تونخواستی که بمونی کنارم

پیش دل زارم بدونی که من یه بی قرارم بدونی که من  چشم انتظارم

ندونستی با دلم چه کردی تو نشونی از شبای سردی واسه قلبم همیشه یه دردی

آخه مگه من واست چی کم گذاشتم از عشق و دل و جونی هرچی که داشتم

 اما تو دلت با دیگرونه خدا کنه که آبروت واست بمونه

کنار پنجره اتاقم نشسته ام پيشانيم را به گوشه پنجره تکيه داده ام و به ياد آن روزها که اين غم بزرگ وجودم را احاطه نکرده بود حسرت مي خورم

اين روزها که زمين و زمان و آسمان سنگ است من همچون لکه اي سياه در دل اين درياي غم دور افتاده  ام

سالهـــاي عمرم به شتاب گذشته و من اينک چون درختي که بر خزان برگهاي پزمرده خويش مينگرد

آنها را در فغان خود مي بينم خدايـــــــــا موج سنگين گذر زمان را احساس ميکنم 

 روزهاي بيهوده و تکراري که از پي هم مي گذرند... 

بارها به خاک گفته ام زندگيم را فرا گيرد

اما ببين خدا خاک هم مرا نمي بيند

در دل خسته ام چه مي گذرد ؟

چشم هايم را مي بندم ، به ياد نگاهي که شبي در آسمان خيالم درخشيد و از پس آن همه ي روز هايي که شب شدند و همه ي شبهايي که سرد شدند روزه ي سکوت مي گيرم ... چيزي در من فرو مي ريزد ... هوهوي بادي سرد، رعشه بر اندامم مي افکند ... مي لرزم ... اما نه از سرما ... مي خزم در آغوش گرم ثانيه هايي که به نگاهش مقدس اند ...

سر بر شانه هاي محکم ثانيه هايي مي گذارم که بودن را با او تجريه مي کنند ...! دوباره درد خيالت، روبرويم مي ايستد و من مي مانم و من! ... من مي مانم و در خود فروريختن ها ... من مي مانم و تکرار غريبانه ي خاطره ها ...

با چشماني دريده از خيرگي در خلسه اي عميق غرق مي شوم ، غصه ها تيشه بر ريشه ي افکارم مي نهند ... آه ... نمي دانم تا کي بايد بود و دل سپرد به سکوت شبگير غم و شمارش کرد تسبيح گسيخته ي عشق را ...

مهربانم ... ياد داري رفتنت را ؟ يادت هست شبي را که در خزان ترانه هايم رفتي و قلبم را به دست سنگين و بي رحم باد سپردي ... ؟ مرا مي برد و چه سنگين مي برد ... چرا که وجود تهي ام مملو از درد و سوالهاي بي جوابم بود ، سوالهايي که جوابي نداشتند و جوابهايي که تسکيني برايشان نبود.... نگو ندانسته رنجيدي و رفتي و ناپاک در عشق جلوه گري کردي و رميدي ... نرنجيدي از غربت عشقم ، از خاکستر شدن آرزوها و ورقهاي به جا مانده از غرورم ... نديدي خلوص ديوانه وار دستهايم را ... ؟

آید آن روز که با شاخه ی خشکیده ی قلبم ، قلمی سازی تا ، بنویسی که در این سینه ی خون مرده ی غمناک ، دلم ، به چه شوقی به وصلت بتپید ، و چگونه تو در آن بهبه ی عشق رهایش کردی ، و چگونه خشکید .

 کاش قلبم درد پنهانی نداشت چهره ام هرگز پریشانی نداشت....

برگهای آخر تقویم عشق حرفی از یک روز بارانی نداشت....

شبا با چه رویای قشنگی میخوابیدیم اما حالا با گریه خوابم میبره خدا چرا کسی نمیفهمه دوسش دارممممم

ازش میخواستم بمونه بهش میگفتم که نره تو فکرشم اما ای دلم دیگه فکرشم نکن اون دیگه رفته واسه همیشه تنها شدی

فکر نمیکردم بینمون اینجوری فاصله بیوفته!!!!

شبها با چه تنهایه غریبی خوابم میبره خدا چجوری تحمل کنم آخه همه دنیام بود چرا دلش از سنگ شده؟؟؟؟

گناهم فقط عاشق شدن بود و بس عاشق کسی شدم که عشق رو یه بازیه دو روزه میدونست

وقتي دلتنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوست داره. .وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي. وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه. وقتي دلت خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته. وقتي چشمات تهي از تصويرم شد به ياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش بهت لبخند ميزنه. وقتي به انگشتات نگاه کردي به ياد بيار کسي رو که دستاي ظريفش لاي انگشتات گم ميشد. وقتي شونه هات خسته شد به ياد بيار کسي رو که هق هق گريش اونها رو مي لرزوند

	گفتی که عاشقم من اما همش دروغه اصلا تو کی هستی؟اینو خدا میدونه میخوام پس بگیرم دلی که دادم به تو قسم میخورم دیگه حرفی نزنم از تو اگه بیای این ورا برات جایی ندارم چون که خودت میدونی دیگه دوست ندارم نمیخوام که قلب پاکم دست تو جا بمونه بره توی یه رویا اون جا ساکت بمونه لیاقتت همونه که یه قلب پر فریب بشه یار و یاورت تو لحظه های غریب